ავტორი: ჟანგ ჩაოცინი. წყარო: DIGITIMES

მოსახლეობის სწრაფი ზრდა და ურბანიზაციის განვითარების ტენდენცია, სავარაუდოდ, ხელს შეუწყობს ვერტიკალური ფერმერული ინდუსტრიის განვითარებასა და ზრდას. ვერტიკალური ფერმები, სავარაუდოდ, საკვების წარმოების ზოგიერთი პრობლემის გადაჭრას შეძლებენ, მაგრამ ექსპერტები მიიჩნევენ, რომ რეალურად კვლავ არსებობს გამოწვევები.

Food Navigator-ისა და The Guardian-ის ანგარიშების, ასევე გაეროს კვლევების თანახმად, მსოფლიოს მოსახლეობა ამჟამინდელი 7.3 მილიარდი ადამიანიდან 2030 წელს 8.5 მილიარდ ადამიანამდე, ხოლო 2050 წელს 9.7 მილიარდ ადამიანამდე გაიზრდება. FAO-ს შეფასებით, მოსახლეობის დასაკმაყოფილებლად და გამოსაკვებად 2050 წელს სურსათის წარმოება 2007 წელთან შედარებით 70%-ით გაიზრდება, ხოლო 2050 წლისთვის გლობალური მარცვლეულის წარმოება 2.1 მილიარდი ტონიდან 3 მილიარდ ტონამდე უნდა გაიზარდოს. ხორცის წარმოება უნდა გაორმაგდეს და 470 მილიონ ტონამდე გაიზარდოს.

შესაძლოა, ზოგიერთ ქვეყანაში სასოფლო-სამეურნეო წარმოებისთვის მიწის კორექტირება და დამატება პრობლემას სულაც არ წყვეტდეს. დიდმა ბრიტანეთმა თავისი მიწის 72% სასოფლო-სამეურნეო წარმოებისთვის გამოიყენა, თუმცა საკვების იმპორტი მაინც სჭირდება. გაერთიანებული სამეფო ასევე ცდილობს სოფლის მეურნეობის სხვა მეთოდების გამოყენებას, მაგალითად, მეორე მსოფლიო ომისგან შემორჩენილი საჰაერო თავდასხმის გვირაბების გამოყენებას მსგავსი სათბურის დარგვისთვის. ინიციატორი რიჩარდ ბალარდი ასევე გეგმავს დარგვის არეალის გაფართოებას 2019 წელს.

მეორე მხრივ, წყლის გამოყენება ასევე ხელს უშლის საკვების წარმოებას. ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციის სტატისტიკის მიხედვით, წყლის გამოყენების დაახლოებით 70% ფერმერებისთვისაა განკუთვნილი. კლიმატის ცვლილება ასევე ამწვავებს წარმოების პრობლემებს. ურბანიზაცია ასევე მოითხოვს საკვების წარმოების სისტემას, რათა სწრაფად მზარდი ურბანული მოსახლეობა გამოკვებოს ნაკლები სოფლის მუშახელით, შეზღუდული მიწითა და წყლის რესურსებით. ეს საკითხები ვერტიკალური ფერმების განვითარებას უწყობს ხელს.
ვერტიკალური ფერმების დაბალი გამოყენების მახასიათებლები ქალაქში სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის შემოსვლის შესაძლებლობას შექმნის და ის ასევე შეიძლება უფრო ახლოს იყოს ქალაქის მომხმარებლებთან. ფერმიდან მომხმარებლამდე მანძილი მცირდება, რაც მთელ მიწოდების ჯაჭვს ამცირებს და ქალაქის მომხმარებლები უფრო მეტად დაინტერესდებიან საკვების წყაროებით და ახალი საკვები ნივთიერებების წარმოებაზე უფრო მარტივი წვდომით. წარსულში, ქალაქის მაცხოვრებლებისთვის ჯანსაღი ახალი საკვების მიღება ადვილი არ იყო. ვერტიკალური ფერმების აშენება შესაძლებელია პირდაპირ სამზარეულოში ან საკუთარ ეზოში. ეს იქნება ვერტიკალური ფერმების განვითარებით გადმოცემული ყველაზე მნიშვნელოვანი გზავნილი.

გარდა ამისა, ვერტიკალური მეურნეობის მოდელის დანერგვა ფართო გავლენას მოახდენს ტრადიციულ სასოფლო-სამეურნეო მიწოდების ჯაჭვზე და მნიშვნელოვნად შემცირდება ტრადიციული სასოფლო-სამეურნეო მედიკამენტების, როგორიცაა სინთეზური სასუქები, პესტიციდები და ჰერბიციდები, გამოყენება. მეორეს მხრივ, გაიზრდება მოთხოვნა HVAC სისტემებსა და კონტროლის სისტემებზე, რათა შენარჩუნდეს კლიმატისა და მდინარის წყლის მართვის საუკეთესო პირობები. ვერტიკალური სოფლის მეურნეობა, როგორც წესი, იყენებს სპეციალურ LED განათებას მზის სინათლის სიმულაციისთვის და სხვა აღჭურვილობას შიდა ან გარე არქიტექტურის მოსაწყობად.

ვერტიკალური მეურნეობების კვლევა და განვითარება ასევე მოიცავს ზემოხსენებულ „ჭკვიან ტექნოლოგიას“ გარემო პირობების მონიტორინგისა და წყლისა და მინერალების გამოყენების ოპტიმიზაციისთვის. მნიშვნელოვან როლს შეასრულებს „საგნების ინტერნეტის“ (IoT) ტექნოლოგიაც. მისი გამოყენება შესაძლებელია მცენარეთა ზრდის მონაცემების ჩასაწერად. მოსავლის თვალყურის დევნება და მონიტორინგი სხვა ადგილებში კომპიუტერების ან მობილური ტელეფონების საშუალებით იქნება შესაძლებელი.

ვერტიკალურ მეურნეობებს შეუძლიათ მეტი საკვების წარმოება ნაკლები მიწისა და წყლის რესურსებით და შორს არიან მავნე ქიმიური სასუქებისა და პესტიციდებისგან. თუმცა, ოთახში ერთმანეთზე დაწყობილი თაროები ტრადიციულ სოფლის მეურნეობასთან შედარებით მეტ ენერგიას მოითხოვს. მაშინაც კი, თუ ოთახში ფანჯრებია, სხვა შემზღუდავი მიზეზების გამო, როგორც წესი, ხელოვნური განათებაა საჭირო. კლიმატის კონტროლის სისტემას შეუძლია უზრუნველყოს საუკეთესო გარემო მზარდისთვის, მაგრამ ის ასევე საკმაოდ ენერგომოხმარების მომთხოვნიცაა.

დიდი ბრიტანეთის სოფლის მეურნეობის დეპარტამენტის სტატისტიკის თანახმად, სალათის ფურცლები სათბურში მოჰყავთ და, სავარაუდოდ, ყოველწლიურად დაახლოებით 250 კვტ.სთ (კილოვატ.საათი) ენერგიაა საჭირო დარგვის ყოველ კვადრატულ მეტრ ფართობზე. გერმანიის DLR კვლევითი ცენტრის შესაბამისი კოლაბორაციული კვლევის თანახმად, იმავე ზომის დარგვის ფართობის ვერტიკალურ ფერმას წელიწადში გასაოცარი ენერგიის მოხმარება - 3500 კვტ.სთ სჭირდება. ამიტომ, მისაღები ენერგიის გამოყენების გაუმჯობესების საკითხი მნიშვნელოვანი თემა იქნება ვერტიკალური ფერმების მომავალი ტექნოლოგიური განვითარებისთვის.

გარდა ამისა, ვერტიკალურ ფერმებს ინვესტიციების დაფინანსების პრობლემებიც აქვთ. როგორც კი ვენჩურული კაპიტალისტები ჩაერთვებიან, კომერციული ბიზნესი შეწყდება. მაგალითად, პეინტონის ზოოპარკი დევონში, დიდ ბრიტანეთში, 2009 წელს დაარსდა. ეს იყო ერთ-ერთი პირველი ვერტიკალური ფერმის სტარტაპი. ის VertiCrop სისტემას იყენებდა ფოთლოვანი ბოსტნეულის მოსაყვანად. ხუთი წლის შემდეგ, არასაკმარისი შემდგომი დაფინანსების გამო, სისტემაც ისტორიას ჩაბარდა. შემდეგი კომპანია იყო Valcent, რომელიც მოგვიანებით Alterrus გახდა და კანადაში სახურავის სათბურის დარგვის მეთოდის დანერგვა დაიწყო, რაც საბოლოოდ გაკოტრებით დასრულდა.